Επιστροφή

Ομιλία Ευ. Τσακαλώτου στη συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καθώς φθάνουμε στο 2021, όλοι και όλες μας θα έχουμε τους αγαπημένους μας φιλέλληνες. Άλλος θα προτείνει τον Jean-Gabriel Eynard, φίλο του Καποδίστρια, άλλος ή άλλη τον Λόρδο Βύρωνα, άλλος πιο πίσω τον Ουαλό Λόιντ Τζορτζ και άλλοι που έχουν πιο πολιτιστική ροπή τον Ζιλ Ντασέν ή τον Γκύντερ Γκρας που το 2010 υποστήριξε την Ελλάδα.

Καταλαβαίνω, όμως, ότι από τη Νέα Δημοκρατία στο πάνθεον των φιλελλήνων θέλουν να βάλουν ένα νέο όνομα, τον Μάνφρεντ Βέμπερ για να τον τιμούμε.

Πριν καλά- καλά τελειώσουμε τη συνέντευξη Τύπου την Τρίτη, ο Μάνφρεντ Βέμπερ είπε ότι το πρόγραμμα που ανακοινώσαμε ήταν ανεύθυνο. Ο κ. Μητσοτάκης ήθελε να πει κάτι παραπάνω και είπε: «Οι σαχλαμάρες του κ. Τσακαλώτου».

Η ειδική αγωγή και οι νέοι δάσκαλοι και καθηγητές που διορίζουμε  τώρα να δουλεύουν ως μόνιμοι είναι σαχλαμάρες, κύριε Μητσοτάκη; Αυτό θα πείτε στα παιδιά που έχουν ειδικές ανάγκες και στους καθηγητές που μέχρι τώρα δεν ήταν μόνιμοι και δούλευαν δύο μήνες, μετά δεν δούλευαν και μετά ξαναδούλευαν;

Για το ΦΠΑ στην ενέργεια, που όλη η Ευρώπη μιλά για τη φτώχεια της ενέργειας, θα πείτε ότι είναι σαχλαμάρες; Για τους νέους εργαζόμενους που θα πληρώνει το κράτος πια τις εισφορές και για τους εργοδότες και για τους εργαζόμενους, ένα μέτρο που είναι και αναπτυξιακό και κοινωνικό γιατί θα επιδοτήσει μόνιμες θέσεις εργασίας, είναι σαχλαμάρες;

Όμως το πιο ενδιαφέρον στην ανάρτηση του κ. Βέμπερ ήταν το δεύτερο κομμάτι. Το είπε και ο κ. Θεοδωράκης. Είπε ότι επειδή υπάρχουν ανόητοι -και δεν υπάρχουν ανόητοι μόνο στην Ελλάδα για τον Μάνφρεντ Βέμπερ, αλλά και στην Ισπανία, την Ιταλία και τη Γαλλία- δεν πρέπει να έχουμε ένα ευρωπαϊκό σταθεροποιητικό σύστημα που να αντιμετωπίζει τις περιφερειακές ανισότητες. Η Αριστερά, ίσως οι δημοκράτες, οι πράσινοι το υποστηρίζουν. Εσείς τι λέτε;

Πώς φαντάζεστε ότι στα επόμενα δέκα χρόνια θα υπάρχει σύγκλιση του νότου με τον βορρά και γιατί δεν το υποστηρίζετε; Επειδή το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα υποστηρίζει τη λιτότητα, την υποστηρίζει με συνέπεια τα τελευταία δέκα χρόνια, ακόμη και μετά από την κρίση.

Τι ακριβώς θα πείτε στον ελληνικό λαό στις ευρωεκλογές; «Υποστηρίξτε μας για να υποστηρίξουμε τη λιτότητα στην Ευρώπη»; «Υποστηρίξτε μας για να υποστηρίξουμε το ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα, παρόλο που διαφωνούμε με τη λιτότητα και τη θέση του ευρωπαϊκού λαϊκού κόμματος»; Πρέπει να ξέρουμε τη θέση σας για το τι λέτε για την Ευρώπη ή πώς φαντάζεστε εσείς ότι θα μειωθούν οι ανισότητες.

Και μιας και μιλάμε για τη λιτότητα, ας μιλήσουμε ξανά και για τα μεσαία στρώματα. Σας έχω πει τα νούμερα, πόσο μειώθηκε το εισόδημα των μεσαίων τάξεων τα έτη 2012-2014. Εξαρτάται τι θεωρούμε μεσαία τάξη -πιο πλούσιοι 25% και ακόμη πιο πλούσιοι 50%- αλλά κυμαίνεται, όπως και να το κάνετε, ανάμεσα στα 3.500 με 6.000 ευρώ τον χρόνο. Εμείς τα αυξήσαμε ελάχιστα, αλλά δεν τους καταστρέψαμε εμείς. Η ισότητα και η μεσαία τάξη, όμως, είναι ευρωπαϊκό θέμα.

Γιατί νομίζετε ότι το κόμμα του κ. Βέμπερ, το CSU, στις εκλογές του Οκτώβρη του 2018 έχασε 10,5% και το AFD, η ακροδεξιά, κέρδισε 10,2%; Ποια η ανάλυσή σας που στη Γαλλία οι ρεπουμπλικάνοι έχασαν το 12% και έφτασαν στο 15%; Γιατί νομίζετε ότι το ισπανικό λαϊκό κόμμα πήρε 16% στις πρόσφατες εκλογές, το χαμηλότερο ποσοστό της ιστορίας του; Η απάντηση είναι ο νεοφιλελευθερισμός και η λιτότητα.

Ο κ. Βενιζέλος, σε μια προηγούμενη συζήτηση πριν από δυο-τρεις ώρες, μας είπε ότι δεν υπάρχει νεοφιλελευθερισμός, κανένας δεν τον υποστηρίζει τον νεοφιλελευθερισμό.
Κι επειδή εγώ είμαι της εμπειρικής σχολής του μαρξισμού, είπα να κάνω μια έρευνα. Βγήκα έξω από την Αίθουσα και όλως τυχαίως -φαίνεται είναι η μοίρα μου- είδα τον κ. Βορίδη και τον ρώτησα: «Αν σας κεράσω τρία ουίσκι, είστε έτοιμος να πείτε “απαρνούμαι τον νεοφιλελευθερισμό”»; Και μου είπε προς τιμήν του: «Ποτέ των ποτών, εμείς είμαστε νεοφιλελεύθεροι». Μπράβο σας και μπράβο σας που δεν εξαγοράζεστε κιόλας! Με έντιμο τρόπο είπατε ότι είστε με τον νεοφιλελευθερισμό!

Να επιστρέψω στο θέμα. Γιατί, όμως, ζορίζονται παντού οι μεσαίες τάξεις; Πρώτον, ζορίζονται λόγω εισοδήματος. Στην Ιταλία τα τελευταία είκοσι χρόνια δεν έχει αυξηθεί καθόλου το μεσαίο εισόδημα, το εισόδημα της μεσαίας τάξης. Στη Γερμανία από το 1995 μέχρι το 2015, το μερίδιο των μεσαίων τάξεων έχει πέσει κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Το ILO το αποδίδει και στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και στο γεγονός ότι είναι πιο αδύναμα τα συνδικάτα και λόγω της απορρύθμισης στην αγορά προϊόντων.

Και συνεχίζω. Το πρόβλημα των μεσαίων τάξεων στην Ευρώπη είναι θέμα και στέγασης, δηλαδή ο ΟΟΣΑ λέει ότι σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ τα μεσαία στρώματα, ενώ ξόδευαν το ένα τέταρτο του εισοδήματός τους για το σπίτι, τώρα ξοδεύουν το ένα τρίτο.

Είναι και η φύση των θέσεων εργασίας, καθώς όλο και συρρικνώνονται οι καλές δουλειές για τις μεσαίες τάξεις και οι μεσαίες τάξεις φοβούνται ότι τα παιδιά τους θα έχουν ακόμα χειρότερες θέσεις. Και αυτό που συμβαίνει είναι ότι οι μεσαίες τάξεις πια δεν μπορούν να κάνουν αποταμιεύσεις.

Στη Γαλλία πάνω από το 50% των ανθρώπων δεν μπορούν να αποταμιεύσουν ούτε 50 ευρώ τον μήνα. Γι’ αυτό έχουν άγχος, γι’ αυτό φοβούνται τα μεσαία στρώματα, γι’ αυτό αυξάνεται η άκρα Δεξιά, γι’ αυτό αυξάνεται ο λαϊκισμός. Γιατί φτάνουμε σε έναν καθαρό καπιταλισμό όπου οι εργαζόμενοι ξοδεύουν αυτό που βγάζουν και οι καπιταλιστές βγάζουν αυτό που ξοδεύουν. Δηλαδή, οι εργαζόμενοι και τα μεσαία στρώματα εξαρτώνται εντελώς από το εισόδημα, δεν έχουν τίποτα στην άκρη, και ό,τι επενδύουν οι καπιταλιστές το κερδίζουν.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι το νούμερο ένα πρόβλημα των κοινωνιών στην Ευρώπη είναι η ανισότητα, στην Αμερική, την Ευρώπη, την Ελλάδα.

Όμως γιατί οι αριστεροί έχουμε αυτόν τον καημό για την ανισότητα; Δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι και πολιτικό. Γιατί αυτοί που έχουν πολλά χρήματα μπορούν να μετατρέπουν το εισόδημά τους σε πολιτική ισχύ, μπορούν να ελέγχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μπορούν να χρηματοδοτούνται από τους μεγάλους ομίλους.

Στην Αμερική ο προϋπολογισμός της ΑΑΔΕ, του IRS, έχει μειωθεί κατά 14% τα τελευταία χρόνια.
Όμως η μείωση των ελέγχων δεν έγινε αναλογικά. Οι έλεγχοι για τα χαμηλά στρώματα μειώθηκαν πολύ λίγο, με τη δικαιολογία ότι είναι αποδέκτες επιδομάτων και πρέπει να συνεχίσουν να ελέγχονται, ενώ η μείωση των ελέγχων στα υψηλά εισοδήματα έπεσε στο 1/3. Άρα για νααντιμετωπίσεις την ανισότητα, δεν είναι μόνο θέμα των φτωχών, ούτε των κοινωνικά αποκλεισμένων, ούτε των ανέργων, αλλά και της μεσαίας τάξη.

Για αυτό εμείς είχαμε σχέδιο από το 2017 πώς να το αντιμετωπίσουμε αυτό. Γι’ αυτό η Αριστερά πρέπει να βάλει την ανισότητα ως κεντρικό ζήτημα, όπως την έβαλε ο Πέδρο Σάντσεθ. Αυτό έκανε κεντρικό ζήτημα. Έκανε και κάτι άλλο παραπάνω, κύριε Κουτσούκο. Ήρθε σε κόντρα στο Κόμμα του με αυτούς που ήθελαν να πάνε με τη Δεξιά για να κατέβει με την Αριστερά. 

Αυτό έκανε ο Πέδρο Σάντσεθ για να μπορεί να ανασάνει, ενώ εσείς τι κάνατε; Διώξατε το Ποτάμι, διώξατε τη ΔΗΜΑΡ, για να κάνετε συμμαχία με τους συντρόφους σας από εδώ δεξιά.
Η Αριστερά δεν είναι αποκλεισμένη πια. Νιώθουμε τόσο απομονωμένοι όσο θα πρέπει να νιώθει η δεκαπεντάχρονη Σουηδέζα Greta Thunberg, μετά από την παρέμβασή της για την κλιματική αλλαγή, που συγκλόνισε την υφήλιο, όπου κατηγόρησε τους πολιτικούς ότι δεν παίρνουν σοβαρά την κλιματική αλλαγή, όχι σαν νέα, όχι σαν Σουηδέζα, αλλά σαν πολίτης αυτού του κόσμου. Είπε ότι οι πλούσιοι του βορρά κάνουν τη ζημιά και οι φτωχοί του νότου, το Μπαγκλαντές και η Αφρική, θα πληρώσουν την κλιματική αλλαγή. Τόσο απομονωμένοι είμαστε.

Πώς τοποθετούμαστε στο θέμα της ανισότητας; Με σχέδιο, με τεκμηρίωση, με συμμαχίες. Πρώτα βγήκαμε στις αγορές τον Ιούλιο του 2017, μετά κλείσαμε την τελευταία αξιολόγηση και βγήκαμε από το πρόγραμμα, μετά δεν μειώσαμε τις συντάξεις, μετά είχαμε τον πρώτο επεκτατικό προϋπολογισμό και μετά επέστρεψαν οι συλλογικές συμβάσεις και αυξήθηκε ο κατώτατος μισθός.

Τώρα είμαστε στο 2019, που όπως υποσχεθήκαμε, αντί να περιμένουμε στο τέλος της χρονιάς για να δώσουμε ένα κοινωνικό μέρισμα, το ξοδεύουμε εκ των προτέρων, γιατί έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε με μόνιμα μέτρα, που θα τα ψηφίσετε όλοι από ό,τι κατάλαβα, τη Δευτέρα και την Τρίτη.

Για αυτό είμαστε έτοιμοι να μειώσουμε από τώρα για το 2020 τη λιτότητα, μειώνοντας ακριβώς τον μεγάλο στόχο, το 3,5%. Και για αυτό ανακοινώσαμε ένα πακέτο 1% του ΑΕΠ. Δεν περιμέναμε να χτίσουμε την αξιοπιστία μας για να το κάνουμε αυτό και να τους πείσουμε. Τη χτίσαμε την αξιοπιστία μας και το κάνουμε τώρα.

Γι’ αυτό βάλαμε τον ειδικό λογαριασμό και γι’ αυτό ανακοινώσαμε αυτά τα μέτρα. Δεν είναι όμως μόνο θέμα χρονικής στιγμής, ότι το κάνουμε τώρα, είναι και ποιοτική η διαφορά. Γιατί αυτή τη μείωση δεν την κάναμε με ανταλλαγή νεοφιλελεύθερα μέτρα, για να μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να λέει, πάρτε εδώ πέρα περικοπές στο κράτος, στην υγεία, στην παιδεία, και δώστε μας από το 3,5% το 2,5%. Το κάναμε τώρα.

Μας λέει ο κ. Μητσοτάκης να μας ψηφίσετε εμάς, για να είμαστε μέρος του μεγαλύτερου μπλοκ στην Ευρωβουλή, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δεν μου λέτε, το 2012-2014, που πάλι ήταν το μεγαλύτερο μπλοκ το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα στην Ευρωβουλή, πώς σας βοήθησαν; Δηλαδή πόσο θα είχε πέσει το εισόδημα, που έπεσε 24%, αν δεν είχατε την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος; Πού θα είχε πάει αυτό το ΑΕΠ, για να ξέρουμε;

Και μπορείτε να μου πείτε κάποτε πώς θα χρηματοδοτήσετε το πρόγραμμά σας; Γιατί εμείς για ό,τι έχουμε ανακοινώσει έχουμε και τη χρηματοδότηση. Για αυτό έχουμε αξιοπιστία.
Και όπως έχει κουραστεί η γλώσσα του κ. Δραγασάκη να λέει, αυτή η δημοσιονομική πολιτική είναι ένα μικρό κομμάτι του σχεδίου μας. Η διαφορά μεταξύ μας είναι ότι την αναπτυξιακή μας πολιτική μπορείτε να την βρείτε στο site του υπουργείου Οικονομικών. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για να γίνει πιο γρήγορη η δικαιοσύνη. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για τη δημόσια διοίκηση, για να μην είναι πελατειακή και να εξυπηρετεί τον πολίτη. Μπορείτε να δείτε ακριβώς τι θα κάνουμε για να υπάρχει ένα περιβάλλον για τις επενδύσεις. Δεν είναι ανάγκη να κάνουμε συζητήσεις γενικώς. Να τοποθετηθείτε σε αυτό το πρόγραμμα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ: Για πείτε, το site...

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Μπείτε στο site και θα το δείτε, κύριε Μπούρα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάνοντας στο τέλος, θέλω να σας πω ότι αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης για τον Πρωθυπουργό και τη χούντα με στεναχώρησε πάρα πολύ. Με στεναχώρησε πάρα πολύ, γιατί νομίζω ότι δεν το αξίζει ούτε ο κ. Τσίπρας αλλά ούτε και ο κ. Μητσοτάκης. Όμως δεν θα συνεχίσω να μιλάω για αυτό. Έτσι κι αλλιώς, όταν έχουμε μπροστά μας το κόμμα - πρωταθλητή στα αυτογκόλ, δεν είναι ανάγκη να λέω πολλές κουβέντες.

Θα πω όμως κάτι για την πρόταση ότι ο Πολάκης είναι Τσίπρας και ο Τσίπρας είναι Πολάκης. Δεν έχετε καταλάβει - και αυτή είναι η μεγάλη σας αδυναμία – ότι ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Πολάκης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο Τσακαλώτος ούτε ο Δραγασάκης. Ούτε ο Παπαδημούλης ούτε ο Πάνος ο Λάμπρου. Ούτε ο Μουσταφά ούτε ο Ξανθός. Ούτε η Αχτσιόγλου ούτε η Ξενογιαννακοπούλου. Γιατί είμαστε μια συλλογικότητα. Αυτό δεν μπορείτε να το καταλάβετε. Δεν είμαστε ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Τσακαλώτος.
Τίποτα μα τίποτα που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε χωρίς την υποστήριξη του Αλέξη του Τσίπρα. Τίποτα που έκανε ο Αλέξης ο Τσίπρας, που έκανε η διαπραγματευτική ομάδα, δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε χωρίς την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα. Τίποτα μα τίποτα δεν θα μπορούσαν να κάνουν η Κοινοβουλευτική Ομάδα και ο Τσίπρας και η διαπραγματευτική ομάδα χωρίς τους δεκάδες χιλιάδες συριζαίους, που μας υποστήριξαν και τις πέτρινες μέρες, όταν ήμασταν στο 3% αλλά και το 2015 και το 2016 και το 2017.

Γι’ αυτό είσαστε αδύναμοι. Γιατί δεν καταλαβαίνετε ούτε από συλλογικότητα ούτε από μια συλλογικότητα που έχει κοινωνικές αναφορές, μια συλλογικότητα που από το πρωί μέχρι το βράδυ ανησυχεί για την κοινωνία, για τους ανθρώπους του μόχθου, για τα μεσαία στρώματα. Είσαστε αδύναμοι γιατί ποτέ δεν θα το καταλάβετε.