Επιστροφή

Ομιλία ΥΠΟΙΚ στην ολομέλεια της Βουλής για τον προυπολογισμό

 

ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (υπουργός Οικονομικών): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρόλο που ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι θα του πούμε ότι παρουσίασε μία εικόνα καταστροφολογίας, είχε μια δόση καταστροφολογίας η ομιλία του και αυτό το έχουμε συναντήσει και άλλες φορές από τη ΝΔ τους τελευταίους έξι μήνες με μεγάλο κόστος για την οικονομία, γιατί, όπως ξέρετε, η αυτοπεποίθηση και η αισιοδοξία είναι μέρος της οικονομικής ευημερίας.

Ο κ. Σταϊκούρας μας είπε στις 14 Ιουλίου ότι το αφήγημα του κ. Τσίπρα κάθε μέρα καταρρέει.

Η κυρία Μπακογιάννη μας είπε στις 2 Νοεμβρίου ότι η πραγματικότητα διαψεύδει πάλι τον κύριο Πρωθυπουργό, επειδή ο κύριος Πρωθυπουργός είπε ότι επιστρέφουμε στην ανάπτυξη.

Για να εξηγήσω αυτήν την καταστροφολογία δεν θα αναφέρω, όπως καμιά φορά κάνω, κάποιο παράδειγμα από την Καινή Διαθήκη για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί ο Κύριός μας, όπως ξέρετε, δεν είχε πολύ μεγάλη συμπάθεια ή τουλάχιστον είχε μια αμφίσημη σχέση με τους πλουσίους και αυτούς που υποστηρίζουν τους πλουσίους και, δεύτερον, γιατί η αγριότητα των εποχών και της Αντιπολίτευσης ταιριάζει περισσότερο με την Παλαιά Διαθήκη.

Σας θυμίζω, λοιπόν, τις καταστροφές  οι οποίες έπληξαν τους Αιγυπτίους όταν οι Ισραηλίτες ήθελαν να φύγουν αλλά δεν τους το επέτρεπε ο Φαραώ.  Αυτές οι καταστροφές  είναι γνωστές (σ.σ. στη βιβλική αφήγηση) ως οι 10 πληγές του Φαραώ.

Η πρώτη πληγή ήταν τα νερά του ποταμού Νείλου που μετατράπηκαν σε αίμα, η δεύτερη ήταν οι βάτραχοι που κάλυψαν όλη την επικράτεια της Αιγύπτου, η τρίτη, ο αέρας της Αιγύπτου γέμισε με σκνίπες, τέταρτη, σμήνος από αλογόμυγες εισέβαλαν σε κάθε κατοικία των Αιγυπτίων, πέμπτη, βαριά επιδημία έπληξε όλα τα κοπάδια τους, έκτη, άνθρωποι και ζώα γέμισαν εξανθήματα, έβδομη, όταν έπεσε πολύ βαρύ χαλάζι και φωτιά από τον ουρανό, όγδοη, σκοτείνιασε η γη της Αιγύπτου από τα σμήνη των ακρίδων, ένατη, για τρεις ημέρες πυκνό σκοτάδι σκέπασε όλη την αιγυπτιακή επικράτεια. (Εδώ θα κάνω μια παρένθεση. Χτύπησε ξανά ο Θεός αποκλειστικά στην Ελλάδα και αποκλειστικά στην ΕΡΤ τον Ιούνιο του 2013). Δέκατη, σκοτώθηκαν όλοι οι πρωτότοκοι γιοι των Αιγυπτίων και του Φαραώ.

Πάμε τώρα να δούμε τις «δέκα πληγές» που είχαμε εμείς και θα αναφερθώ στις «δέκα πληγές» μόνο μετά από το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.

Η «πρώτη πληγή» ήταν η έξοδος στις αγορές στις 25 Ιουλίου με επιτόκιο 4,625% και με προσφορές που ξεπέρασαν τα 6,5 δισεκατομμύρια. Στις 2 Αυγούστου βγήκαμε με πολύ καλό επιτόκιο για έντοκα γραμμάτια. Στις 29 Νοεμβρίου έχουμε τα αποτελέσματα του swap με ποσοστό κάλυψης άνω του 86%. Δεν θα επαναλάβω την ευθεία και ειλικρινή ανταλλαγή απόψεων που είχαμε χτες με τον κ. Βενιζέλο, γιατί αυτό που έγινε στις 29 Νοεμβρίου δεν ήταν η ολοκλήρωση του PSI, αλλά ο τερματισμός, καθώς τώρα έχουμε κανονικά ομόλογα, που δεν έχουν ειδικά χαρακτηριστικά και, άρα, μπορούν να αγοραστούν από όποιον θέλει.

Επιτρέψτε μου να προσθέσω κάτι στο σημείο αυτό. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κ. Στέλιο Παπαδόπουλο, που ήταν όλα αυτά τα χρόνια ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ. Πρέπει να πω δύο πράγματα γι’ αυτόν τον κύριο. Το πρώτο είναι ότι ήταν πάντα άψογος επαγγελματίας και το δεύτερο ότι είχε μια πολύ βαθιά αίσθηση της δημόσιας υπηρεσίας, που είναι δύο από τις πιο σημαντικές αξίες μας. Σας θυμίζω ότι ήταν επιλογή του κυρίου Σαμαρά και παρ’ όλα αυτά που λέτε, ότι εμείς έχουμε το πελατειακό κράτος, ξέρουμε πότε να κρατήσουμε ανθρώπους που έχουν μεγάλη αξία.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα του swap; Ότι οι αποδόσεις όλων των ομολόγων πέφτουν, όλοι κάνουν λόγο για ράλι αποδόσεων και έχουμε φτάσει σήμερα λίγο κάτω από το 4. Αυτή είναι η πρώτη πληγή.

Η «δεύτερη πληγή» είναι οι ανακοινώσεις των οίκων αξιολόγησης: στις 23 Ιουνίου του Moody’ς, στις 21 Ιουλίου των Standard and Poor’s, μετά του οίκου Fitch. Όλα αυτά είναι αναβαθμίσεις με θετικό πρόσημο και για αναβαθμίσεις στο μέλλον. Η Fitch που ανακοίνωσε στις 4 Δεκεμβρίου ότι το swap θα βοηθήσει τη χώρα για να αποκτήσει πλήρη πρόσβαση στις αγορές. Στις 11 Δεκεμβρίου ως credit positive χαρακτήρισε η Moody’ς τα «κόκκινα» δάνεια, που έχουν μειωθεί 800 εκατομμύρια παραπάνω από τον στόχο που είχε τεθεί.

Ποιο είναι το συμπέρασμα αυτών; Ότι η μεγάλη διαφορά μεταξύ του 2015 και τώρα είναι ότι δεν χρειαζόμαστε την προληπτική γραμμή πίστωσης, γιατί έχουμε ακριβώς δημιουργήσει αυτά τα αποθέματα και δημιουργούμε ακόμη περισσότερα. Θα βγούμε περισσότερες φορές από μία στις αγορές.

Και τι σας είχα πει για τα τεστ τον Ιούλιο του 2017; Τι θεωρείται επιτυχία στο τεστ για την έξοδο στις αγορές; Το εάν είναι μικρότερη η απόδοση μετά από τέσσερις-πέντε μήνες από ό,τι ήταν όταν βγήκαμε. Και, όπως καταλαβαίνετε, το περάσαμε αυτό το τεστ!

«Τρίτη πληγή» είναι αυτό που έχει γίνει στον τραπεζικό τομέα. Σχεδόν κατά 1 δισεκατομμύριο ευρώ ήταν αυξημένες οι τραπεζικές καταθέσεις τον Ιούλιο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας. Στις 29 Σεπτεμβρίου η Τράπεζα Πειραιώς βγήκε στις αγορές με ένα καλυμμένο ομόλογο. Στις 11 Δεκεμβρίου υπάρχει τριετές καλυμμένο ομόλογο από την Εθνική Τράπεζα και στις 22 Νοεμβρίου έχουμε μείωση του ELA κατά 1,1 δισεκατομμύριο, δηλαδή στα 25,8 δισεκατομμύρια.

Οι τράπεζες έχουν αυτή τη στιγμή 20 δισεκατομμύρια καβάντζα, για να αντιμετωπίσουν και τα stress tests και τα κόκκινα δάνεια. Και έχουν νέες διοικήσεις, που δεν είναι φίλοι μας, που δεν μας χρωστάνε τίποτα και κάνουν τη δουλειά τους.

«Τέταρτη πληγή» είναι οι δείκτες της οικονομίας. Στις 31 Αυγούστου ο δείκτης κύκλου εργασιών στο λιανικό εμπόριο κατέγραψε ετήσια αύξηση 3,2%. Στις 4 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με δημοσίευση έρευνας της «Ernst & Young», το ποσοστό όσων βλέπουν βελτίωση εκτινάχθηκε στο 53% από 6% τον περασμένο Οκτώβριο.

Σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε η ΕΛΣΤΑΤ, στις 11 Σεπτεμβρίου, τον Ιούνιο η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα ήταν αυξημένη κατά 25,1%, ενώ στο τέλος του πρώτου εξαμήνου ο οικοδομικός όγκος σημείωσε άνοδο 24%.

Και την 1η Δεκεμβρίου είχαμε τα αποτελέσματα του Markit PMI, (που είναι ένας δείκτης οικονομικής υγείας μεταποιητικού τομέα), που έδειξε έξι μήνες συνεχούς βελτίωσης των συνθηκών της ελληνικής μεταποίησης. Επίσης, ο ρυθμός αύξησης νέων εργασιών κατέγραψε υψηλό 45 μηνών.

Πέμπτη «πληγή» είναι οι επενδύσεις. Τον τελευταίο καιρό έχουμε επενδύσεις και στον τουριστικό τομέα, για παράδειγμα στο «Navarino Bay», στο «RSR Resort» στην Εύβοια, στο «Mirum Resort» στην Κρήτη, όπως επίσης της «Vodafone», του «Ομίλου Μυτιληναίου» και η συμφωνία με Total και Edison.

Δεν λέω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό. Το πιο σημαντικό είναι αυτό που έχει γίνει με τον νέο αναπτυξιακό νόμο, όπου έχουν υποβληθεί πάνω από 700 σχέδια, υπάρχουν 47  αιτήσεις με προϋπολογισμό πάνω από 10 εκατομμύρια η κάθε μία, αλλά μπορεί να δει κανείς και πολλά μικρά ή μεσαία επενδυτικά σχέδια, γύρω στα εξακόσια πενήντα.

Η «έκτη πληγή» είναι οι ανακοινώσεις για την ανάπτυξη. Προηγουμένως ο κ. Μητσοτάκης μας είπε πόσο καταστροφικό είναι το ότι αναγκαστήκαμε να πάμε προς τα κάτω την προηγούμενη πρόβλεψη.

Να θυμίσω ότι το 2011 η πρόβλεψη ήταν για -2,6% και το αποτέλεσμα ήταν -9%. Να θυμίσω ότι το 2012 η πρόβλεψη ήταν για -2% και το αποτέλεσμα ήταν -7,3%. Να θυμίσω ότι το 2013 η πρόβλεψη ήταν για -4,2% και το αποτέλεσμα ήταν -3,2%. Άρα, έχουμε τρίτο συνεχόμενο τρίμηνο αύξησης, τρίμηνο με τρίμηνο,  και αυτό είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει από το 2008.

Πίσω από τα αναπτυξιακά και πίσω από τις επενδύσεις, το πιο σημαντικό είναι ότι έχουμε και μία αλλαγή του μοντέλου. Γιατί αυτή η ανάπτυξη και αυτές οι επενδύσεις δεν είναι πια μόνο σε μεγάλα έργα. Έχει μιλήσει πολλές φορές ο κ. Χαρίτσης για το πώς διανέμεται το ΕΣΠΑ σε πολλά μικρά έργα. Σύντομα, ο κ. Σταθάκης φέρνει τις ενεργειακές κοινότητες, που δείχνει ότι θέλουμε πολλούς φορείς γι’ αυτή την ανάπτυξη. Πέρυσι φέραμε το νομοσχέδιο για την κοινωνική οικονομία. Όλα αυτά δείχνουν ότι χτίζουμε ένα μοντέλο ανάπτυξης πολύ διαφορετικό από αυτό που κάναμε τα προηγούμενα χρόνια.

Για τα εργασιακά μίλησε πριν η κυρία Αχτσιόγλου. Δεν νομίζω ότι την πρόσεξε με ευλάβεια ο κ. Μητσοτάκης, γιατί, όπως είπε η κυρία Αχτσιόγλου, κάνει λάθος. Όχι μόνο έχουμε μείωση της ανεργίας, όχι μόνο έχουμε αύξηση της απασχόλησης, αλλά η ΕΡΓΑΝΗ σήμερα ανακοίνωσε ότι είναι 70% οι θέσεις εργασίας που είναι μόνιμες και όχι 30%. Απλώς μπέρδεψε ο κ. Μητσοτάκης το 70% με το 30% και το είπε ανάποδα.  Με βάση τα στοιχεία από την ΕΡΓΑΝΗ, για έξι μήνες παρουσιάζεται,  κάθε φορά, καλύτερη επίδοση (σ.σ. για το διάστημα που μετράει από την αρχή του έτους 2017 ) από το 2001. Στις 7 Ιουνίου το καλύτερο πεντάμηνο από το 2001, στις 7 Ιουλίου το καλύτερο εξάμηνο από το 2001, στις 31 Ιουλίου το καλύτερο επτάμηνο από το 2001, στις 13 Σεπτεμβρίου το καλύτερο οκτάμηνο από το 2001 και δεν χρειάζεται να συνεχίσω.

Πάμε τώρα στην «όγδοη πληγή» που είναι οι ανακοινώσεις από αξιωματούχους. Στις 25 Σεπτεμβρίου ο Γερούν Ντάισελμπλουμ αναφέρθηκε σε καθαρή έξοδο από το πρόγραμμα το καλοκαίρι του 2018. Η 25η Σεπτεμβρίου, ουσιαστικά, είναι η επικύρωση και τυπικά της εξόδου της Ελλάδας από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος στην οποία εισήλθε το 2009. Στις 9 Οκτωβρίου ο Μοσκοβισί είπε ότι το βασικό ζήτημα είναι η επιτυχής ολοκλήρωση του προγράμματος και προετοιμάζει το έδαφος. Αυτά δεν τα λέω για να πουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του ΚΚΕ ότι παίρνουμε επαίνους. Δεν το λέω επειδή παίρνουμε επαίνους. Το λέω γιατί η κοινότητα στην οποία συμμετέχουμε , βλέπει ότι βγαίνουμε από το πρόγραμμα. Για τη σημασία της εξόδου μας από το πρόγραμμα θα επιστρέψω σε λίγο.

Η «ένατη πληγή» είναι το κοινωνικό μέρισμα, τα 1.400.000.000, που μας είπε ο κ. Μητσοτάκης. Δυο φορές αναφέρθηκε σε αυτό. Την πρώτη φορά είχε την τόλμη να πει ότι ήταν και πελατειακό, ότι είχαμε πελατειακές σχέσεις, για ένα μέρισμα που είναι για όλους με κοινωνικά εισοδήματα. Μήπως ήταν πελατειακό αυτό που γινόταν παλιά, που  δίνατε βοηθήματα για συγκεκριμένες επιχειρήσεις και σε συγκεκριμένες ομάδες;  Είναι πελατειακό αυτό το κοινωνικό μέρισμα; Σοβαρά μιλάτε και το λέτε αυτό;

Είναι οι δαπάνες για την πρόνοια που ήταν 780.000.000 ευρώ και σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας τις διπλασιάσαμε σε 1.500.000.000 ευρώ το 2017 και το 2018 θα είναι 1.830.000.000.

Εγώ θέλω μια δέσμευση από τη Νέα Δημοκρατία, γιατί στην ομιλία του στο Συνέδριό σας ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι πρέπει να έχουμε αναδιανομή και ανάπτυξη, ενώ σήμερα το άλλαξε πάλι και είπε ότι πρέπει να έχουμε ανάπτυξη και μετά αναδιανομή. Η ερώτηση είναι απλή: Αυτό το ποσό του 1.830.000.000 για την κοινωνική πρόνοια, εσείς δεσμεύεστε ότι θα μείνει έτσι ή είναι μέρος από αυτό που θα πρέπει να κοπεί για να μειώσετε τους φόρους;  Καθαρές κουβέντες! Σας έκανα την ερώτηση, περιμένω την απάντηση.

Και έρχομαι στη «δέκατη πληγή». Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα έχετε λίγη υπομονή. Φαντάζομαι ότι έχετε παρακολουθήσει Χίτσκοκ, όπου η μεγαλύτερη αξία είναι το σασπένς, η αγωνία. Η δέκατη πληγή θα έρθει στο τέλος  της ομιλίας, γιατί και σασπένς χρειάζεται αλλά και πρέπει να τη συνδυάσω με τις ευχές των Χριστουγέννων σε όλες τις πλευρές ή σχεδόν όλες τις πλευρές της Βουλής.

Αυτό που είπα για τις εννέα πληγές είναι success story; Όχι. Κατ’ αρχάς, όπως έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης, παθαίνω αναγούλα όταν ακούω success story, γιατί όταν ακούω από τη Νέα Δημοκρατία «success story» καταλαβαίνω ότι θα συνεχίσουν να κάνουν αυτά που έκαναν με τον ίδιο τρόπο και στο μέλλον αν κυβερνήσουν. Οπότε μακριά από εμάς το success story και για έναν άλλο λόγο. Γιατί εμείς στο μέλλον σχεδιάζουμε να κάνουμε μερικά πράγματα όπως τα κάνουμε τώρα και μερικά πράγματα διαφορετικά, όταν βγούμε από τα μνημόνια.

Και αν θέλετε να ξέρετε τον καλύτερο ορισμό για το τι σημαίνει να βγούμε από τα μνημόνια, σας λέω να κατεβάσετε την ομιλία του Δημήτρη του Τζανακόπουλου.

Μέσα σε πέντε αράδες προσδιόρισε ακριβώς τη διαφορά του να είσαι μέσα σε μνημόνιο και έξω από το μνημόνιο. Και θα καταλάβετε ακριβώς τι σημαίνει βαθμοί ελευθερίας και πώς το κατανοούμε αυτό.

Και τώρα φτάνουμε στο εάν αυτός ο Προϋπολογισμός είναι δίκαιος.

Στην Επιτροπή είχα πει ότι είναι δίκαιος εντός του υπάρχοντος πλαισίου. Βέβαια όλες οι εφημερίδες έγραψαν ότι είπα ότι είναι άδικος ο Προϋπολογισμός. Μερικοί από εσάς ήσασταν στην Επιτροπή και μπορείτε να επιβεβαιώσετε τι είπα. Αυτός ο Προϋπολογισμός είναι εντός ενός συγκεκριμένου πλαισίου που έχει το μνημόνιο, που έχει τη λιτότητα ως την κυρίαρχη κατεύθυνση της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η λιτότητα, ευτυχώς, αρχίζει και αμφισβητείται. Στο ευρωπαϊκό επίπεδο έχουμε δύο είδη  Δεξιάς. Η μία είναι νεοφιλελεύθερη πιο πολύ στα οικονομικά και η άλλη -δεν ξέρω γιατί βλέπω τον κ. Βορίδη!- είναι πιο πολιτιστική, πιο εθνικιστική. Και τα δύο αυτά είδη Δεξιάς βοηθούν να έχουμε προβλήματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ενεργό ρόλο στις προσπάθειες –και είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό- που γίνονται για να αλλάξει αυτό ακριβώς το πλαίσιο.

Οι συζητήσεις που βρίσκονται αυτήν τη στιγμή σε εξέλιξη στο ευρωπαϊκό επίπεδο είτε στο Eurogroup είτε στο Ecofin είτε στο Συμβούλιο αφορούν το εάν χρειάζεται η Ευρώπη έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό σταθεροποίησης είτε μέσω των επενδύσεων είτε με μείωση της ανεργίας. Αν χρειάζεται να έχουμε μια αύξηση των πόρων που επενδύονται σε δημόσια ευρωπαϊκά αγαθά, αν η επιτάχυνση των διαδικασιών για την ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης πρέπει να συνεχιστεί, ειδικά αν πρέπει να έχουμε μια εξασφάλιση των καταθέσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε όλα αυτά τα μέτωπα η Κυβέρνησή μας, μαζί με τμήματα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και πολλά κράτη του ευρωπαϊκού Νότου υποστηρίζουμε αλλαγές που αλλάζουν το μείγμα της πολιτικής.

Υποστηρίζουμε αλλαγές που θα προάγουν αναπτυξιακές λύσεις οι οποίες θα περιλαμβάνουν και τον κόσμο της εργασίας.

Υποστηρίζουμε αλλαγές που θα αντιστρέψουν την καταστροφική λογική της λιτότητας.

Η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος τι ακριβώς λέει; Ποια είναι η θέση της Νέας Δημοκρατίας γι’ αυτό; Προσπαθείτε, στ’ αλήθεια, να μας πείτε ότι εντός του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος πιέζετε για αύξηση των ευρωπαϊκών επενδύσεων σε δημόσια αγαθά ή για έναν μεγαλύτερο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό που θα βοηθήσει όλες τις οικονομίες της Ευρώπης και ιδιαιτέρως του Νότου; Αυτό μας λέτε; Δεν νομίζω!

 Το επίπεδο της υποκρισίας είναι εντυπωσιακό. Μας κατηγορείτε ότι έχουμε καταθέσει έναν προϋπολογισμό λιτότητας, ενώ οι ίδιοι υποστηρίζετε ενεργά ένα πλαίσιο που προάγει τη λιτότητα. Και το κάνετε και στην Ελλάδα. Εσείς όχι μόνο δεν υποστηρίζετε την αλλαγή, αλλά δεν υποστηρίζετε καν τα συμφέροντα των χωρών του Νότου.

 Και δεν είναι μόνο οι αγώνες που δίνουμε στο Eurogroup, στο Ecofin και στο Συμβούλιο.

Ο κ. Τσίπρας, μαζί με την κ. Αχτσιόγλου στο  Γκότενμπεργκ έκαναν μεγάλη παρέμβαση για να υπάρχει κοινωνικός πυλώνας και οι κοινωνικοί δείκτες να ενσωματωθούν στο πρόγραμμα του Eurogroup που ελέγχει πώς πάνε οι οικονομίες, να υπάρχει δηλαδή και έλεγχος για την ισότητα, για τη φτώχεια, για τον κοινωνικό αποκλεισμό. Τα έθεσε αυτά ο κ. Τσίπρας και στο Συμβούλιο.

 Ο κ. Ξανθός μαζί με άλλες χώρες του Νότου –νομίζω και την Ιρλανδία που είναι επίτιμο μέλος του Νότου γενικά σε αυτές τις περιπτώσεις- έχει κάνει μεγάλο αγώνα για να υπάρχει μια συμμαχία ώστε να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες, για να μπορούμε να έχουμε πιο φτηνά φάρμακα. Αυτό σημαίνει «κάνεις παρέμβαση για να αλλάξεις τους συσχετισμούς».

Μας ρωτάτε: Είναι δίκαιος αυτός ο Προϋπολογισμός; Να σας πω πρώτα για τη μεσαία τάξη.

Ακούστε αυτό, κύριε Τραγάκη -νομίζω ότι θα σας ενδιαφέρει- για τη μεσαία τάξη. Ξέρω ότι σας ενδιαφέρει αυτό πολύ. Εμείς έχουμε ομολογήσει ότι δυσκολεύτηκε πολύ η μεσαία τάξη.

Τι έκανα, όμως, για να δω πόσο την έχουμε δυσκολέψει εμείς και πόσο τη δυσκολέψατε εσείς; Πήραμε μαζί με τη Θεανώ Φωτίου -αυτή έκανε την πολλή δουλειά, για να είμαστε ειλικρινείς- και κόψαμε την κατανομή του εισοδήματος σε τέσσερα τέταρτα και πήραμε το τρίτο τέταρτο, δηλαδή αποκλείστηκε μόνο το 25% που είναι πιο πλούσιοι Έλληνες. Πήραμε το πιο πλούσιο νοικοκυριό στο τρίτο τέταρτο, με ένα ανδρόγυνο και δύο παιδιά.

Πόσο εισόδημα είχε αυτό το νοικοκυριό το 2010; Είχε 34.000 ευρώ. Πόσο είχε το 2015; Είχε 21.720 ευρώ. Το μειώσατε 12.280 ευρώ σε πέντε χρόνια, δηλαδή μειώνατε περίπου 2.500 ευρώ τον χρόνο. Το 2016, το τελευταίο έτος που έχουμε στοιχεία, είναι 22.000 ευρώ. Αυξήθηκε από το 2015.

Ποιος κατέστρεψε τη μεσαία τάξη, κύριε Μητσοτάκη; Ποιος την κατέστρεψε; Από τις 34.000 ευρώ στις 21.000 ευρώ. Ποιος τους κατέστρεψε; Εμείς;

Τώρα ερχόμαστε στην οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, για την οποία έγινε αυτή τη φορά μια πραγματικά «ευθεία και ειλικρινής ανταλλαγή απόψεων» -γιατί ο κ. Χουλιαράκης είναι πολύ πιο ευγενικός από ό,τι εγώ- με τον κ. Σταϊκούρα για την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας.

Υπάρχει, ξέρετε, ένα παλιό αστείο ανέκδοτο που λέγαμε οι αριστεροί φοιτητές τη δεκαετία του 1980 -όταν ήταν ο Ρέιγκαν στα πράγματα και άρχισε ο νεοφιλελευθερισμός-  ότι ο Ρέιγκαν ήταν ο μεγαλύτερος κεϋνσιανός πολιτικός όλων των εποχών. Γιατί; Διότι είχε ανακοινώσει μειώσεις φόρων και είπε ότι, επειδή θα έρθει η ανάπτυξη, θα έχουμε περισσότερα έσοδα.

Ξέρετε πόσο αύξησε ο κ. Ρέιγκαν το χρέος της Αμερικής; Το αύξησε κατά 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια. Και γι’ αυτό ο Μπους ο πρεσβύτερος -δεν νομίζω να ήξερε τόσα οικονομικά ο νεότερος- είπε για τον οικονομολόγο του Ρέιγκαν, τον κ. Stockman, ότι κάνει «voodoo economics». Ο Μπους το είπε αυτό για τον οικονομολόγο.

Εγώ πάντως δεν κατάλαβα την πολιτική σας. Θα διεκδικήσετε πρώτα μειώσεις στα πλεονάσματα και μετά θα έρθει η ανάπτυξη; Εγώ καταλαβαίνω ότι αυτά που λέτε για μειώσεις στις δαπάνες φτάνουν δεν φτάνουν, όπως σας είπε ο κ. Χουλιαράκης, τα 500 εκατομμύρια.

Άρα, ξέρουμε ότι στη φορολογία η πολιτική σας είναι ότι θα μειώσετε τους φόρους χωρίς να μειώσετε τις δαπάνες, εκτός αν και εσείς μαζί με τον κ. Stockman  πιστεύετε στην «καμπύλη Laffer», που υποτίθεται ότι θα αύξανε τα έσοδα, αφού θα μείωνε τους φόρους…

Αν το πιστεύετε, δεν έχετε στρατηγική. Διότι και αυτά που είπε και το ΠΟΤΑΜΙ και ο κ. Θεοδωράκης, πραγματικά, δεν φθάνουν τα 200, 300, 400 εκατομμύρια.

Είπατε εσείς ότι εμείς θριαμβολογούμε. Εγώ άκουσα τον Υπουργό Υγείας χθες, ο οποίος ανέλυσε ό,τι έχει κάνει και για τους ανασφάλιστους και για να υπάρχει περισσότερο προσωπικό στα νοσοκομεία. Δεν άκουσα θριαμβολογία. Άκουσα πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα μέσα σε εποχές λιτότητας.

Άκουσα τον κ. Χουλιαράκη που είπε για τη μείωση της ανεργίας, αλλά έβαλε ένα θέμα μισθών. Άκουσα την κ. Αχτσιόγλου, που είπε ότι -αυτό ακούστε το, κύριε Μητσοτάκη, γιατί δεν ήσασταν εδώ και κάνατε ακριβώς το αντίθετο- σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ είναι 70% οι μόνιμες θέσεις εργασίας και το 30% είναι μη μόνιμες. Μπορώ να το καταθέσω στα Πρακτικά ή να σας το δώσω μετά.

Παρόλο που η κ. Αχτσιόγλου, όπως όλοι οι Υπουργοί, έχει κάνει αριστερά πράγματα με την Επιθεώρηση Εργασίας -που τώρα προτείνουμε αυτή η Επιθεώρηση Εργασίας να υπάρχει και στο ευρωπαϊκό επίπεδο και όλα αυτά που έχουν γίνει για την αδήλωτη εργασία και τη μη πληρωμένη εργασία- έβαλε τον προβληματισμό της για την ποιότητα αυτών των θέσεων εργασίας.

Άρα, δεν υπάρχει θριαμβολογία. Κατά την άποψή μου, σ’ αυτόν τον Προϋπολογισμό -κοιτάω και αριστερά και όχι μόνο δεξιά, ιδιαίτερα μάλιστα κοιτάω αριστερά- το ερώτημα είναι ένα: αν βγούμε από το μνημόνιο, η εργατική τάξη και τα μεσαία στρώματα θα είναι ισχυρότεροι ή πιο αδύναμοι; Θα είναι σε καλύτερη ή χειρότερη θέση να διευρύνουν τις απαιτήσεις τους; Αν συνεχίζουμε να διευρύνουμε το κοινωνικό κράτος, θα είναι πιο ισχυροί ή λιγότερο ισχυροί;

Όταν επιστρέψουν οι συλλογικές συμβάσεις τον Οκτώβριο του 2018, θα είναι πιο ισχυροί ή πιο αδύναμοι; Όταν ελαφρύνουμε τη φορολογία των μεσαίων στρωμάτων με τα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουμε αφήσει στο Μεσοπρόθεσμο, ακριβώς γιατί έχουμε ταλαιπωρήσει τα μεσαία στρώματα, οι εργαζόμενοι και τα μεσαία στρώματα θα είναι πιο ισχυροί ή πιο αδύναμοι;

Αυτό είναι το ερώτημα. Το ερώτημα δεν είναι αν κάνεις τον καλύτερο προϋπολογισμό χωρίς να λάβεις υπ’ όψιν και τους συσχετισμούς. Η ερώτηση δεν είναι αν ο προϋπολογισμός γενικά, αφηρημένα, είναι ο καλύτερος δυνατός προϋπολογισμός. Ξέρουμε από τον Βολταίρο ότι ο Dr Pangloss, που έλεγε ότι ζούμε στους καλύτερους απ’ όλους τους δυνατούς κόσμους, δεν υπάρχει. Αυτός ο προϋπολογισμός είναι μία προσπάθεια, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος, να φέρει μία σταθερότητα, να βγούμε από τα μνημόνια, να βάλει τη βάση για κάποιο κοινωνικό κράτος, να βελτιωθούν οι δείκτες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πράγματα είναι καλά. Μπορεί να βελτιώνεται από χαμηλή βάση γιατί είμαστε σε πολύ κακή κατάσταση, αλλά βελτιώνεται. Αυτό προσπαθεί να κάνει αυτός ο προϋπολογισμός.

Γι’ αυτό, επιτρέψτε μου να πάω στη δέκατη και τελευταία «πληγή» μαζί με τις ευχές μου. Πήρα τον πίνακα από το αγαπημένο τηλεοπτικό κανάλι της Αντιπολίτευσης, τον ΣΚΑΙ, αλλά βέβαια και από την πηγή από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και ήθελα να δείξω πώς πηγαίνει η Νέα Δημοκρατία τους τελευταίους επτά μήνες. Βλέπετε μία καθοδική τάση.

Όμως, επειδή είναι Χριστούγεννα, έκανα  -κατά τον ΣΚΑΙ ευαγγέλιο- τον δείκτη που έχουμε πρώτους τους τελευταίους μήνες και τελευταίους τους πρώτους μήνες, όπου φαίνεται ανοδική η πορεία της Νέας Δημοκρατίας, για να ευχαριστηθούν και να έχουν καλά Χριστούγεννα.

Γιατί το έκανα αυτό, δηλαδή την ανοδική πορεία; Το έκανα διότι θέλω να έχετε καλά Χριστούγεννα, να νομίζετε ότι έχετε ανοδική πορεία, να μην αλλάξετε τίποτα σ’ αυτό που κάνετε, να συνεχίζετε αυτήν την πολιτική, γιατί μας βοηθά πάρα πολύ και είμαστε ευγνώμονες, διότι χωρίς εναλλακτική στρατηγική και συζήτηση γύρω από το τι θέλετε να κάνετε και με την καταστροφολογία, νομίζω ότι αυτή η «ανοδική» σας πορεία θα συνεχίσει για πάρα πολλά χρόνια!